Somewhere over the rainbow..

Oooi ,

zus!

Het is niet bij 1 week in Natal gebleven maar het werden 3 weken. Met nog meer dokters voor mijn nichtje en steeds meer verveeldagen voor mij. Natuurlijk ontbreekt Damien niet bij een tripke naar Natal, dus met hem heb ik wel vaak gehengen in Midway. We zijn tot de ontdekking gekomen dat Justien Bieber al 4 boeken heeft! Een WTF-waardig vind ik... Én we hebben 'Best I ever had' van Drake gehoord in een kledingswinkel, maar eigenlijk is dat niet zo interessant maar ik moest dat van hem vertellen (haha). Ik ben nog met mijn neef naar een verjaardag geweest waar niemand tegen mij praatte en ik mij dus de hele avond ongemakkelijk gevoeld heb, maar al bij al was het nog wel tof daar! Ook heb ik 'De smurfen' gezien ! Natuurlijk in het portugees. Mijn mede-AFS-studenten uit Macau zijn die vrijdag nog gekomen en met hun heb ik dan ook de bus naar huis genomen omdat ik Macau toch wel miste en mijn zus nóg een week langer bleef!

Tot zover mijn reis naar Natal. Zaterdag was ik van plan naar school te gaan maar ik had mij overslapen tot 12 uur en daarna heb ik na 2 maanden nog eens gefietst! Tgoh dat was echt raar, ik kon da bijna nie meer.. Die namiddag ging er een 6km lange tocht door Macau ter ere van Jezus. "Kom mee eh Shana!" 6km, wandelen en jezus. 3 woorden die nie zo bij mij passen. Maar het was eeecht anders dan ik verwacht had! Een kei grote, precies carnavalswagen reed voorop met kei luid over-jezus-zingende mensen en pak maar 50 jongeren sprongen op de muziek daar achter aan. 6 KM LANG!En daar achter wandelden dan 100en mensen van alle leeftijden. Was wel fijn eigenlijk, maar vermoeiend en echt gek om op zo'n manier iets wat met Jezus te maken heeft te vieren.

 Zondag was een feestje waar heel Macau van wist en veel vrienden lange tijd aan gewerkt hadden en naar uit keken: Daniella's 16e verjaardag. Oftewel “mijn Deense beste vriendin, that Danish blond girl, que loira louca”. Met het gedacht de volgende avond om 7 uur naar school te moeten heb ik mij soooowieso niet ingehouden. Bier, fatsoenlijke muziek en al mijn vrienden. Jaha het was fijnnn en deed mijn gedachte aan Mieve Kermis een beetje vervagen :)

 Maandag stond ik op en het eerste waar ik aan dacht was dat het nog maar 35 weken was. Echt niks meer over dus eigenlijk :D Het gaat toch allemaal sneller als ik dacht. Maar youknowme ik geniet van elke dag. Mijn vriendinnetjes op school waren superblij om mij na 3 weken nog eens te zien en dachten allemaal dat ik terug was gegaan naar belgië! Wat ik nog vergeten te vertellen ben; jongens hier die ruiken aan u! Die geven een kus op uw wang en dan ruiken die, wooow daar ben ik nog altijd nie aan gewend. Dus die dag veel kussen, knuffels en ruikjes gekregen, ik was echt blij om terug te zijn!

De week ging verder met haar fijne en haar verveel momenten. Vrijdag avond nog naar een feestje gegaan, forro natuurlijk. Weer goed gedanst! Zaterdag vroeg opgestaan omdat we vertrokken op familie weekend. We gingen met de bus van de vriend van mijn zus. We zaten daar met zo'n 20 personen in gok ik zo en het was een klein uurtje rijden maar echt heel fijn! We kwamen aan bij een heel groot huis dat echt in de middle of nowhere lag en waar nog eens 15 mensen op ons zaten te wachten. Na een goeie churrasco (oftewel BBQ) zijn ik en mijn zus nog gaan kijken hoe een koe geslacht werd. Maar we waren te laat , ik heb alleen gezien hoe die buik opengesneden werd en allemaal kak daaruit kwam! Maar dat was ook vet en misschien ma goed dat ik de rest nie gezien heb , alléja na het eten was niet het ideale tijdstip... Na een middagdutje in hangmatten maakte iedereen zich klaar voor een groot feest een half uur daarvandaan. Er was echt super veel volk, maar de meesten mensen waren heel erg zat wat de sfeer bij iedereen wel wat naar beneden haalde. Een feestje gaat natuurlijk niet voorbij zonder 27 Braziliaanse handen op mijn kont te voelen maarja, dat begint erbij te horen precies.. Het was al bij al nog heel fijn geweest , om half 8 in de morgen kon ik eindelijk mijn hangmatje in en in de namiddag terug de bus op naar huis!

Maand 3 is het moeilijkste uit heel deze ervaring zeggen ze. Ik hoop dat ik veel te doen heb en niet te veel nadenk, maar ik kom nog heel weinig op facebook enzo omdat juist dat mij te veel doet denken aan thuis enzo. Bij deze, sorry als ik iemand zijn verjaardag vergeet. Tot de volgende!

wat daar voor me ligt, is zijn piemel...

Neef, nicht en zus

Love you, miss me!