donderdag 19 januari 2012

Sometimes the best way to appreciate something is to be without it for a while.

Ik begin weer met excuses aan te bieden want het heeft weer even geduurd, de goesting is soms ver zoek.. Bij deze ; een korte update van de laatste weken:
Kerstmis en nieuwjaar zijn ook weer gepasseerd. Kerstmis hier was natuurlijk niks anders dan eten. Het werd eigenlijk allemaal gevierd op de 24e december. Het was niet alleen familie dat gekomen was, maar ook buren en vrienden wat maakte dat onze kleine tuin volzat met zo'n 45 tetterende Brazilianen. Er werd zoiets gedaan als 'Amigo Secreto' wat eigenlijk gewoon betekent dat iedereen een papiertje trok met een naam en voor die persoon een cadeautje kocht, zoals in België dus ook vaak gedaan wordt. Kinderen werden niet op tijd hun bed ingelegd maar ook zij hebben tot een uur of 5 in de morgen staan dansen! Bij veel families eindigde het al rond middernacht dus de jongeren konden allemaal naar een feest gaan aan het strand. Maar ik vond het een beetje respectloos om daar zomaar te vertrekken dus ben ik maar daar gebleven om te eten en uiteindelijk om half 7 ben ik mijn bed ingekropen. De volgende middag (kerstmis zelf dus) werd ik dan gewekt door mijn gastmama die riep 'R.O. SHANA R.O.!!' In mijn pyjama ga ik kijken wat er aan de hand was en zie ik daar opnieuw, of nog altijd?, 45 tetterende Brazilianen in mijn tuin zitten voor R.O. oftewel ; Restes de Ontém oftewel; restjes van gisteren. Natuuuurlijk opnieuw eten... Die dag zelf viel alles eigenlijk een beetje tegen, wat het nog wat moeilijker voor mij maakte en liefst van al wou ik dat de dag zo snel mogelijk voorbij ging. Ik kijk al uit naar een volgende kerstmis met mijn kleine gekke familie!


Nieuwjaar viel wel wa tegen. Niet veel mensen kunnen zeggen dat ze nieuwjaar op het strand hebben doorgebracht en heel de nacht in een short en topje hebben rond gelopen. Er werd helemaal niet afgeteld, ge moest maar bij andere mensen zien als die begonnen kussen dan wist ge wel hoe laat het was, letterlijk.
Traditie is hier om wit gekleed te gaan , waardoor ge veel vrouwen zag in prachtige lange witte kleden. Maar de traditie is een beetje verloren gegaan dus er zijn er niet meer zoveel die dat doen. Wat wel veel mensen hebben gedaan is 's morgens in de zee gaan staan en over 7 golven springen! 
We hadden besloten een bbq te doen daar en dan gewoon dansen en feesten. Het was natuurlijk forro (Ai se eu te pego is forro , want dat kent dezer dagen toch iedereen. Maar dan niet alleen dat liedje, maar 7 uur lang van die muziek) om 1 uur middernacht gaan 2 vriendinnen naar huis, Daniella en haar vriend vallen in de auto in slaap en een andere vriend waren we kwijt , waardoor ik met 1 iemand overbleef en geloof mij, een forro-feestje is niet fijn met 2 personen. Dus ik heb zo'n 6 uur gewoon gezeten en gedronken en natuurlijk weer gegeten. Het enige wat het voor mij een beetje beter gemaakt heeft was een ontzettend mooie zonsopgang en een uur later mijn bed. Ik verkies dus heel zeker een koud Belgisch nieuwjaar boven zo eentje!

Ondertussen ben ik terug bij mijn tante in Natal. Macau werd ik een beetje beu gezien en ik heb 3 maanden vakantie nu dus ik verveel me hennig.. Het weekend dat we, ik en Daniella, hier in Natal aankwamen hebben we gespendeerd met Paula. Een vrouw die met ons mee gegaan is naar Rio de Janeiro. We gingen naar hun strand huis gaan en daar dan een beetje alles verkennen. Wat ik niet verwacht had, was dat ze ons kwamen halen met een Buggy. Zo een klein autootje waar ge door het zand mee kunt crossen. Een uur in de open zon gezeten (de achterbank heeft geen dak) met gevolg een ferm schoon figuurtje in mijne rug (zie facebook). Het was echt een van de beste weekenden die ik hier gehad heb , zeker voorbij 15 prachtige stranden gereden, de mooiste uitzichten gezien en over heel hoge zandbergen liggen crossen met dat wagentje. Ondertussen ben ik 4 dagen terug hier bij mijn tante.



Het doet weer effe goed om zo in een andere omgeving te zijn. Sinds school uit is zit ik hele dagen op mijn kamer te lezen, op de computer of te slapen. Zaalvoetbal is nu 4x per week dus daar ben ik dan wel weer blij om.. Ik ga hier nog blijven tot dinsdagmorgen waarschijnlijk en dan ga ik naar Joao Pessoa. Een bezoekje brengen aan mijn Amerikaanse vriend Matt.
Het internet is hier supersnel, dus foto's komen snel weer op facebook. Skypen gaat hier ook 10 000 keer beter als in Macau dus ik ben altijd in voor een skype-date, let me know!

Love you, miss me!